Taliu lu celu e ‘un trovu la me stidda
mi dissiru n’avemu tutti una –
la cercu ma ‘un e’ chista e mancu chidda,
dunn’è la mia si l’havi ogni pirsuna?
Taliu stu firmamentu raccamatu,
la stidda mia chi fa, mabbannunau?
Mi calu l’occhi ‘n terra scunzulatu,
la luci chi avia ‘n celu s’astutau!
Ma quannù chi era quasi rassignatu
‘nta la me casa viu du’ stiddi veri,
eu li me’ stiddi l’haiu a lu me latu:
una è me figghiu e l’autra è me muggheri.
di Giuseppe Gerbino

