di Silvana Lo Iacono – Monreale
Un cuntadinu sobriu di vinu, jiva cantannu mentri s’avviava pi la campagna. Cu la zappa ‘n capu la spadda, nni li manu na quartara china d’acqua; un ciaschiteddu di vinu e na caciotta ca gilusu sarvava dintra na sacca.
Pi cumpagnìa, un cani ca, ‘n ‘anticchia davanti, ‘n ‘anticchia darreri, annascava la terra cu piaciri! La strata avanti, longa ancora era di fari! E lu suli accuminciava a quadiari!
Un fischiu a l’impruvvisu misi a l’erta a lu so amicu cani, ca un finìa mai di annascari! Mòvitiiiii … Camina…. Un pirdemu ancora tempu!!! Ca cu stu passu nun abbasta na jurnata sana! Rosina appi a fari l’oviceddu e pi stasira ni facemu la frittatedda!
L’ aceddi accumpagnàvanu lu so cunfusu cantu, picchì lu vinu avìa fattu già lu travagghiu! Cantarinu e giuiusu comu na pasqua, adaciu adaciu, s’appuzzava nàutra vota nni lu ciascu!

